Τίποτα δεν με συγκινεί πια

02. 04. 2008.

Καλησπέρα,
σας γράφω αποζητώντας μια βοήθεια στα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζω.
Ενώ πάντοτε στην ζωή μου ήμουν δυναμικός και αρχηγικός τύπος, αλλά τον
τελευταίο χρόνο αισθάνομαι πάρα πολύ αδύναμος, με ελάχιστη ενέργεια και
τίποτα δεν με συγκινει πια.
Πρεπει βεβαια να σας πω τι εχει αλλαξει στην ζωη μου τα τελευταια χρονια.
1.Τον περασμενο Ιουνιο παντρευτηκα. Η συζυγος μου, με το που παντρευτηκαμε
αλλαξε αρδην. Οταν θεωρητικα της αρεσε το σπιτι και το νοικοκυριο, τωρα
που το εχει πανω της εχει νευρα, και ειναι αρνητικη. Βαριεται μονιμως και
θελεινα ειμαστε μονιμως σπιτι ενω παλιοτερα βγαιναμε πολυ. (Το σπιτι τα
καθαριζει γυανικα καθε δευτερα και το περισσοτερο σιδερο το κανει γυναικα)
Γενικοτερα ειναι ανθρωπος δυσκολος. Με βλεπει ανταγωνιστικα και με
δυσκολια να ψελισει ενα θετικο λογο για εμενα ή προς εμενα.
Και το σεξ εχει αλλαξει. Οταν παλιοτερα καναμε πολλα και διαφορα, τωρα
εχουμε καταληξει στα ιδια και στα ιδια.
Εχω μλησει στην συζυγο μου 2-3 φορες. Της λεω οτι χρειαζομαι υποστηριξη
λογω δουλειας και των γονιων μου και να μην με βλεπει αναταγωνιστικα, αφου
ειμαστε πια ενα σαν ζευγαρι.
Εκεινη για δυο τρεις μερες ειναι ουδετερη, μετα αρχιζει τα ιδια.
Γκρινιαζει και ειναι μονιμως παρατηρησεις του τυπου, μην βαζεις αυτο εδω,
μην αφηνεις αυτο εκει κτλ, κτλ. Εντωμεταξυ σαν Ταυρος αλλα και λογω του
γεγονοτος οτι εμενα μονος μου για 10 χρονια στην Αγγλια (Σπουδες και
δουλεια), ειμαι πολυ οργανωτικος, καθαρος και τακτικος.
2. Τον προηγουμενο Δεκεμβριο αλλαξα δουλεια και αντικειμενο.
Το περιββαλον στο γραφειο ειναι απολυτα νεκρο. Κανεις δεν μιλαει σε
κανενα, κανενας ΔΕΝ εχει δουλεια, και ολοι ειναι αραχτοι.
Οταν ειναι να κανουν το παραμικρο το κανουν θεμα και προσπαθουν να το
αποφυγουν. Απο την προηγουμενη δουλεια που εφυγα ημουν ο παλιος και με
σεβονταν, τωρα κανεις δεν με ακουει. Δεν επιτυγχανω τιποτα, αφου δεν
εχουμε δουλεια οποτε και δεν φαινεται η δουλεια και η εμπειρια μου.
3. Οι γονεις μου τα τελευταια 2-3 χρονια εχουν αλλάξει πολυ. Ο Πατερας
μου (70 ετων) εχει σταματησει να δουλευει και εχει μειωθει το εισοδημα
του στο 1/3 λογω συνταξης. Εχει φρικαρει λογω αυτου του γεγονοτος αλλα και
λογω του προβληματος της μητερας μου.Η μητερα μου (63 ετων) εκανε
αφαιρεση θυροειδη πριν απο δυο χρονια και καποιες χημειοθεραπειες καθως
αποδειχθηκε κακοηθης. Μεταξυ τους δε ειναι οριακα. Ο ενας μου κατηγορει
τον αλλο.
Επισης ζηλευουν τα πεθερικα μου που ειναι πολυ ευκαταστατοι και ευχαριστοι
σε αντιθεση με εκεινους που ειναι μονιμως down και αρνητικοι. Τα τελευταια
χρονια εχουν απομακρυνθει σχεδον απο ολους τους φιλους τους και η μητερα
μου δεν μιλαει με την μικροτερη αδελφη της. Δεν νομιζω οτι εχει αδικο αλλα
απλως παλιοτερα για πιο σημαντικα λογους μετα πο λιγο παντοτε τα βρισκανε.
Επισης, οι φιλοι μου εχουν χαθει, ο καθενας τρεχει με τα παιδια και τις
δουλειες του και δεν θυμαμαι απο ποτε εχω να περασω καλα. Και που
βγαινουμε, μια φορα στο τοσο δεν ευχαριστιεμαι, δεν περναω καλα και οπου
και να μου πουνε να παω δεν μου κανει αισθηση.
Νιωθω μονιμως κουρασμενος, εχω παχυνει, και δεν εχω ορεξη για ΤΙΠΟΤΑ.
Πιεζω τον εαυτο μου να σηκωθω το πρωι απο το κρεββατι,και προσπαθω εδω και
ενα χρονο να ξεκινησω μια δικια μου δουλεια αλλα δεν εχω καθολου ενεργεια
να την προχωρησω. Ουτε τα πραγματα που παλι με ευχαριστουν (ψαρεμα,
basket) δεν εχω ορεξη να κανω!
Αυτο που νιωθω οτι χρειαζομαι ειναι μια θετικη κουβεντα, μια αγκαλια, μια
θετικη ενεργεια.
Τι με συμβουλευετε?

Melior

Απάντηση

Αγαπητέ Melior,

καταρχάς θα θέλαμε να σε ευχαριστήσουμε για το γράμμα σου και την επικοινωνία σου μαζί μας. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό που αναλαμβάνεις την πρωτοβουλία και έχεις την δύναμη να αντιμετωπίσεις την κατάσταση που σε απασχολεί, ώστε να δραστηριοποιηθείς απέναντι στην παρούσα κατάσταση για να μπορέσεις να βελτιώσεις την ποιότητα της ζωής σου.

Συνήθως τα ζευγάρια όταν η σχέση τους περνάει σε ένα άλλο στάδιο, όπως το στάδιο του έγγαμου βίου ή της γέννησης ενός παιδιού, διέρχονται από μια μεταβατική περίοδο αναπροσαρμογής κατά την οποία καλούνται να υιοθετήσουν και να προσδιορίσουν νέους ρόλους και απαιτήσεις που προκύπτουν με την υπάρχουσα αλλαγή.  Οι μεταβατικές αυτές περίοδοι είναι απαιτητικές και χρειάζεται το ζευγάρι να συζητά και να μοιράζεται τις ανησυχίες του μέσα σε ένα κλίμα αλληλοσεβασμού των απόψεων και κατανόησης, διότι συνήθως ο κάθε ένας θεωρεί την δική του θέση δεινότερη από του άλλου και δεν δίνει χώρο για να αφουγκραστεί τον προβληματισμό του συντρόφου του, με αποτέλεσμα να κλείνονται και οι δυο στο εγωιστικό καβούκι τους χάνοντας την επαφή και την επικοινωνία μεταξύ τους.

Αναφέρεις ότι ενώ η γυναίκα σου στην αρχή έδειχνε ενδιαφέρον στην προοπτική να ασχολείται και να φροντίζει τις ανάγκες του σπιτιού σας, τώρα έχει νεύρα, είναι αρνητική και βαριέται. Αναρωτιέμαι μήπως κάτι σε όλη αυτή την κατάσταση την προβληματίζει, αλλά δεν υπάρχει μεταξύ σας η κατάλληλη επικοινωνία για να σου εμπιστευτεί πώς νιώθει και τι σκέφτεται. Π.χ. μήπως νιώθει ότι αυτή η ασχολία δεν την γεμίζει, και μη μπορώντας να σου το εμπιστευτεί αντιδρά έτσι. Από την στιγμή που υπάρχει ήδη γυναίκα  που τη βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού μετά από μια συζήτηση και αν τελικά νιώθει πραγματικά έτσι, μπορείς να της προτείνεις και να την βοηθήσεις να βρει μια ασχολία που θα την κάνει να νοιώθει δημιουργική και δραστήρια. Ακόμα και η ανταγωνιστικότητα απέναντι σου πιθανόν και να οφείλεται στο γεγονός ότι εσύ έχεις μια επαγγελματική δραστηριότητα που σε καθιστά παραγωγικό. Αν η γυναίκα σου νοιώσει παραγωγική και δημιουργική, με όποιο τρόπο επιθυμεί, θα επανακτήσει την χαμένη ζωτικότητα της σε όλους τους τομείς που επηρεάζουν άμεσα και την σχέση σας (σπίτι, διασκέδαση, σεξ).

Όσον αφορά το περιβάλλον της καινούργιας σου  δουλειάς, κατανοώ ότι ένα βαρετό εργασιακό περιβάλλον που δεν σου δίνει την δυνατότητα να αναδειχθεί η εμπειρία και τα ταλέντα σου, αποτελεί μια πρόκληση. Είναι όμως μια επιλογή που πάντα έχεις το δικαίωμα και την δυνατότητα να αλλάξεις αν το επιθυμείς. Πάντως θα ήταν κέρδος από μέρους σου να κατανοήσεις και να σεβαστείς την ελεύθερη επιλογή των συναδέλφων σου να αντιλαμβάνονται την έννοια εργασία και παραγωγικότητα όπως επιθυμούν, διότι θα καταφέρεις να έχεις ψυχική ηρεμία αλλά και να χτίσεις σιγά-σιγά φιλικές προς εσένα συναδερφικές σχέσεις. Θα μπορούσες να αναζητήσεις ή και να δημιουργήσεις τρόπους μέσα στη δουλειά ώστε να ξεδιπλώσεις την εμπειρία σου και την δημιουργικότητα σου.

Όσον αφορά τους γονείς σου πιστεύω ότι η σχέση τους και οι συγγενικές τους σχέσεις είναι τομείς που αφορούν τους ίδιους για το πώς θα τις χειριστούν, κατανοώ ότι επειδή ακριβώς είναι οι γονείς σου ανησυχείς και ενδιαφέρεσαι αλλά καλό θα ήταν να προσπαθήσεις να τους συμπαρασταθεί ηθικά ή και πρακτικά να έχεις την δυνατότητα, χωρίς όμως να εμπλέκεσαι τόσο ώστε να φορτώνεσαι την δική τους ευθύνη και τις δικές τους επιλογές, άλλωστε αυτό θα επιβαρύνει και θα επηρεάσει ακόμα περισσότερο τις δικές προκλήσεις μέσα στο οικογενειακό και εργασιακό σου περιβάλλον.   Δεν μπορεί κανείς να βοηθήσει κανέναν χωρίς να του το έχουν ζητήσει και χωρίς αυτός που έχει το πρόβλημα να θέλει να βοηθηθεί.

Είναι λογικό από τη στιγμή που αντιμετωπίζεις μια απαιτητική περίοδο να έχεις χάσει την ενέργεια και την ζωτικότητα σου, κάνοντας όμως σταδιακές αλλαγές στον τρόπο που χειρίζεσαι τις καταστάσεις με μικρά βήματα, και κυρίως στην σχέση σου με την γυναίκα σου αλλά και στην εργασία σου, θα μπορέσεις να ανακτήσεις το ενδιαφέρον σου για ζωή, διασκέδαση και διαπροσωπικές σχέσεις. Την θετική ενέργεια, την αγκαλιά και την θετική κουβέντα μπορείς να τα βρεις και τα δικαιούσαι ξεκινώντας από τον ίδιο σου τον εαυτό, χάρισε τα ο ίδιος στον εαυτό σου και έπειτα θα σου δοθούν και από το περιβάλλον σου. Θα ήταν καλό και θεμιτό αν παρατηρήσεις ότι η σχέση σου με τη γυναίκα σου δεν βελτιώνεται να επισκεφτείτε έναν οικογενειακό σύμβουλο να σας στηρίξει.

Σε ευχαριστούμε

 

Φ.