Δυσκολίες στις σπουδές

31. 01. 2009.

ΓΕΙΑ ΣΑΣ.
ΚΑΤΑΓΟΜΑΙ ΑΠΌ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.
ΕΙΜΑΙ 21 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΑ ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΤΟ 2005. ΕΔΩΣΑ 4 ΦΟΡΕΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ ''ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ''. ΤΕΛΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΟΠΟ
ΣΩΜΑΤΙΚΟ, ΨΥΧΙΚΟ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΕΡΑΣΑ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. ΚΑΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΥΤΕ ΗΘΕΛΑ
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΕΙΧΑ ΠΟΤΕ ΣΚΕΦΤΕΙ... ΕΚΛΑΨΑ ΠΟΛΥ ΤΟΤΕ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΠΑ ΝΑ ΠΑΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΕΙ Ο ΚΟΠΟΣ ΜΟΥ
ΧΑΜΕΝΟΣ.. ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΑ ΤΟ ΠΟΔΙ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΠΟΥΔΑΖΑ ΟΤΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΜΕ ΔΙΑΠΕΡΑΣΕ ΗΤΑΝ ΑΡΝΗΤΙΚΟ.. ΤΟΝ
ΠΡΩΤΟ ΜΗΝΑ ΕΚΛΑΙΓΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ. ΠΗΓΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΑΤΣΑ ΕΚΕΙ
ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ, ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΣΑ ΠΙΣΩ ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ......ΠΗΓΑ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ, ΝΑ
ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΛΙΓΟ ΜΟΝΗ...ΗΡΘΕ ΚΑΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΗΤΑΝ
ΚΑΠΩΣ ΚΑΛΑ.. ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΕ ΜΕ ΠΙΑΣΕ ΠΑΛΙ ΚΡΙΣΗ...ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΦΥΓΩ...ΜΕ
ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΦΟΒΟΣ ΜΗΠΩΣ ΠΑΘΩ ΚΑΤΙ ΜΟΝΗ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΚΑΙ ΣΥΧΝΟΥΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ...ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ Η ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ
ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ...ΣΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΔΕΝ ΓΡΑΦΩ ΤΙΠΟΤΑ, ΝΙΩΘΩ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ ΠΟΥ ΜΕ ''ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ'' ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ
ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝ ΠΑΡΩ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ... ΤΩΡΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙ Η 2Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕ ΘΑ ΓΡΑΨΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΦΥΓΩ ΣΕ ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΠΟΙΗΘΩ ΟΤΙ ΟΛΑ ΚΑΛΑ.. ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΝ...ΤΟΥΣ ΠΗΡΑ ΤΗΛ. ΝΑ
ΤΟΥΣ ΠΩ ΟΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΝΩΡΙΤΕΡΑ, ΣΕ ΑΘΛΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΑΝΑΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΑΜΑ, ΚΑΙ ΕΦΕΡΑΝ ΤΟΝ
ΠΑΝΙΚΟ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ, ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΩ ΓΙΑΤΙ ΜΕΝΩ ΣΕ ΧΩΡΙΟ
ΚΑΙ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΠΟΥΝ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ...ΕΙΜΑΙ ΧΑΛΙΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ, ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ
ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΝΕΙΣ...ΤΟ ΜΟΝΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΤΩ....ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ
ΝΑ ΒΟΗΘΗΘΩ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ....

Απάντηση

Αγαπητή φίλη,
Χαίρομαι που εμπιστεύτηκες την υπηρεσία μας για να μοιραστείς το πρόβλημα σου. Επίσης κατανοώ τις προεκτάσεις που μπορεί να έχει το πρόβλημα σου διάφορους τομείς τις ζωής σου όπως στην ακαδημαϊκή και προσωπική πλευρά της ζωής σου.
Αν αντιλαμβάνομαι σωστά από το γράμμα σου, δεν νιώθεις ευχαριστημένη από την επιλογή σου να σπουδάσεις το συγκεκριμένο αντικείμενο και κυρίως από την επιλογή σου να απομακρυνθείς από την οικογενειακή σου εστία και να μετακομίσεις σε μια άλλη περιοχή της Ελλάδας. Είναι πολύ σύνηθες όταν επιθυμούμε κάτι πολύ, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση σου, να εισαχθείς σε μια σχολή της αρεσκείας σου να εκλαμβάνουμε την αποτυχία μας ως κάτι πολύ σοβαρό και πολύ σημαντικό. Ίσως θα σε βοηθούσε να σκεφτείς αν από πολύ μικρή ηλικία η πραγματοποίηση των στόχων στην οικογένεια σου θεωρείτο ως κάτι πολύ σημαντικό και σαν αποτέλεσμα η μη εισαγωγή σου στην σχολή που επιθυμούσες σε επιβάρυνε περισσότερο θεωρώντας πως όχι μόνο απογοήτευσες τον εαυτό σου αλλά σημαντικότερα την οικογένεια σου. Επιπλέον στο γράμμα σου περιγράφεις, ότι κατά την διαμονή σου στην περιοχή που σπουδάζεις, παρουσιάζεις διάφορα σωματικά συμπτώματα τα οποία με την πάροδο του χρόνου αυξάνονται και ως αποτέλεσμα δυσκολεύουν και την ακαδημαϊκή σου εξέλιξη. Περιγράφεις στο γράμμα σου ότι κατά την διαμονή σου στην πόλη που σπουδάζεις δεν μπορείς να κοιμηθείς αρκετά, ξεσπάς σε κλάματα και δεν μπορείς να συγκεντρωθείς έτσι ώστε να επιτευχτεί ο στόχος σου ως φοιτήτρια να περάσεις δηλαδή τα μαθήματα της εξεταστικής σου. Φυσικά η κατάσταση που περιγράφεις είναι κάτι που συμβαίνει συχνά σε παιδιά που για πρώτη φορά απομακρύνονται από την οικογένεια τους και κυρίως όταν αυτό δεν τους ευχαριστεί και αρκετά το εγχείρημα που καλούνται να επιτύχουν. Ίσως θα σε βοηθούσε να σκεφτείς αν ήσουν προετοιμασμένη να αποχωρήσεις από την οικογένεια σου και σημαντικότερα να κάτι τέτοιο ήταν αποδεκτό και επιθυμητό από τους γονείς σου. Επίσης ίσως θα σε βοηθούσε να σκεφτείς αν είχες τα συναισθηματικά κυρίως εφόδια να αποχωριστείς την οικογενειακή σου εστία και στην ουσία να επιβιώσεις μόνη σου σε έναν ξένο τόπο, με καινούριους ανθρώπους και νέες καταστάσεις.
Στο γράμμα σου αναφέρεις ότι προσπάθησες να μιλήσεις με τους γονείς σου για την κατάσταση την οποία περνάς και γράφεις χαρακτηριστικά ότι έφεραν τον πανικό. Επίσης θεωρείς ότι επειδή οικονομικά δεν είσαι ανεξάρτητη πρέπει να εναντιωθείς στις επιθυμίες τους, κάτι που συμβαίνει αρκετά συχνά. Αναρωτιέμαι να με την ίδια ευκρίνεια που περιγράφεις στο γράμμα σου το πρόβλημα σου περιέγραψες και στους γονείς την κατάσταση αυτή. Επιπλέον αναρωτιέμαι αν έχεις σκεφτεί ποτέ ποιο μπορεί να είναι το όφελός σου από αυτήν την κατάσταση πέρα από το εμφανές. Αυτό που θέλω να πω είναι μήπως και εσύ θεωρείς ότι αφού επένδυσες τόσα χρόνια σε μια άλλη κατεύθυνση, χρησιμοποιείς τώρα αυτόν τον τρόπο είτε για να διαφύγεις από την καινούρια κατάσταση είτε για να επιστέψεις πάλι στην οικογένεια σου χωρίς στην ουσία να προσπαθήσεις. Ίσως λοιπόν σκεφτείς ποιο είναι το δευτερογενές σου όφελος σου πέρα από αυτό που φαίνεται εκ πρώτης όψεως.
Επίσης αναφέρεις στο γράμμα σου ότι το μόνο που σε ευχαριστεί είναι το γεγονός ότι θα αρραβωνιαστείς. Αναρωτιέμαι όμως αφού δεν περιγράφεις πολλά για αυτή την σχέση αν όλα αυτά τα έχεις συζητήσει με τον σύντροφό σου και τι γνώμη έχει εκείνος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις. Θεωρείς ότι είναι πιθανό να βρίσκεσαι σε αυτή την κατάσταση γιατί από την μία πλευρά δε θες να αναλάβεις στην ουσία τις ενήλικες ευθύνες που καλείται ο οποιοσδήποτε από μας να αναλαμβάνει στην ηλικία σου ή νιώθεις ότι η απόσταση αυτή θα βλάψει την προσωπική σου σχέση. Επίσης θα μπορούσες να σκεφτείς γιατί σε τρομάζει από την μία η πιθανότητα να χαρακτηριστείς άσχημα στην μικρή κοινωνία στην οποία ζεις και να αυτό είναι κάτι τι οποίο κυριαρχεί στην οικογενειακή σου δομή, για παράδειγμα αν είναι κάτι το οποίο απασχολεί και τους γονείς σου κατά καιρούς.
Ίσως λοιπόν θα μπορούσες να εξετάσεις την πιθανότητα επιστρέφοντας στο σπίτι σου μετά την εξεταστική σου, να μιλήσεις στους γονείς σου, με την ίδια καθαρότητα με την οποία μίλησες σε εμάς. Επιπλέον ίσως θα μπορούσε να σε βοηθήσει μια επίσκεψη σε μια/έναν ειδικό όπου μέσα από μια θεραπευτική διαδικασία θα μπορέσεις και να εκφράσεις τα συναισθήματα σου αλλά και να βρεις μια εποικοδομητική λύση στο πρόβλημα σου. Αν αυτό δεν είναι οικονομικά βολικό για εσένα τότε θα μπορούσες να απευθυνθείς είτε στο πανεπιστήμιο στο οποίο σπουδάζεις είτε στο δήμο στον οποίο διαμένεις μια και τέτοιες υπηρεσίες δίνονται δωρεάν είτε στους φοιτητές είτε στους δημότες κάποιων δήμων.

Ν.Σ